Ο καταραμένος μήνας Αύγουστος

Γεμάτη προδότες και Ήρωες η Ελληνική Ιστορία και τραγικός ο μήνας Αύγουστος για το Γένος μας κατά μία περίεργη συγκυρία. Προδότες και Ήρωες και αλίμονο, πολλούς από τους προδότες τους θεωρούν ήρωες και πολλούς από τους Ήρωες, προδότες. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τον μήνα Αύγουστο, στον καιρό του μνημονίου, των γκρίζων ζωνών και της υποταγής και κάποιων θλιβερών αρλεκίνων που φαντάζονται τον εαυτό τους πρωταγωνιστή της ιστορίας, ενώ είναι και έτσι θα καταγραφούν από τον Ιστορικό του μέλλοντoς, θλιβεροί κoμπάρσοι. Ούτε καν προδότες…

Αύγουστος του 1921

Ήτανε Αύγουστος του 1921 όταν ο γενναίος Ελληνικός Στρατός με μια θρυλική επέλαση έφτασε προ των πυλών της Άγκυρας. Στις 13 Αυγούστου, η 5η Μεραρχία καταλαμβάνει το Κάλε Γκρότο και τρέπει τους Τούρκους σε φυγή. Τα Ελληνικά κανόνια ακούγονται από την Άγκυρα, όμως ο Ελληνικός Στρατός σταματά την προέλασή του από έλλειψη… πυρομαχικών!

Γίνονται μάχες επικές! Η 7η Μεραρχία φθάνει 4 χιλιόμετρα από τον Σιδηροδρομικό σταθμό του Πολατλί, κατανικώντας 4 πλήρεις τουρκικές μεραρχίες! Σε όλο το πλάτος του μετώπου ο Ελληνικός Στρατός προχωρεί. Όμως, η τραγική έλλειψη πυρομαχικών αποτρέπει την κατάληψη της Άγκυρας. Στις 28 Αυγούστου το πρωί οι Τούρκοι αντεπιτίθενται. Όμως, ο Ελληνικός Στρατός κρατά τις θέσεις του και δεν υποχωρεί. Παρ’ όλη την αριθμητική υπεροχή των Τούρκων, οι Έλληνες δεν τους αφήνουν να περάσουν δυτικά του Σαγγάριου. Όμως, ο στρατηγικός σκοπός, η Άγκυρα, δεν επιτυχγάνεται. Σε αυτή τη μάχη έπεσαν 217 Αξιωματικοί και 3.565 οπλίτες, ενώ σχεδόν 20.000 ήταν οι τραυματίες και οι αγνοούμενοι. Σε εκείνη την μάχη, στην οποία νικήσαμε, χάθηκε στην πραγματικότητα το παν στην Μικρά Ασία! Προδομένοι από όλους και με τον Κεμάλ να έχει στο πλευρό και τους συμμάχους, αλλά και τους μπολσεβίκους, που του παρείχαν ανεξάντλητα υλικά μέσα.

Αύγουστος του 1922

Στις 13 Αυγούστου του 1922 οι Τούρκοι άριστα εξοπλισμένοι από αγγλο-γάλλους, Ιταλούς και μπολσεβίκους, εξαπολύουν γενική επίθεση και σπάνε την Ελληνική αμυντική γραμμή. Δύο εβδομάδες μετά θα καταλάβουν την Σμύρνη και θα επιδοθούν σε σφαγές, βανδαλισμούς και στην άγρια δολοφονία του Μητροπολίτου Σμύρνης Χρυσοστόμου. Στο σημείο αυτό να μη λησμονήσουμε να αναφέρουμε την προδοσία των μπολσεβίκων, οι οποίοι μοιράζανε προκηρύξεις στο μέτωπο και καλούσαν τους στρατιώτες να λιποτακτήσουν. Προδοσία για την οποία δήλωναν υπερήφανοι στον Ριζοσπάστη, πολλά χρόνια αργότερα γράφοντας ότι «όχι μόνο χαρήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στην Μικρά Ασία, αλλά και την επιδιώξαμε»… Εκτός όμως από αυτούς υπήρχαν και άλλοι προδότες. Ήταν αυτοί που έσπασαν το μέτωπο, λιποτακτώντας κατ’ ουσίαν, με σκοπό να διεκδικήσουν την εξουσία, ήταν αυτοί που εγκατέλειψαν χωρίς να ρίξουν ούτε μία σφαίρα την Ανατολική Θράκη, την οποία την κατείχαμε στρατιωτικά και μπορούσαμε να την κρατήσουμε. Όμως, οι Αγγλο-γάλλοι φίλοι τους αυτό δεν το ήθελαν και αυτοί με πλήρη περιφρόνηση στο Αίμα των Γενναίων συμφώνησαν στην εκκένωση και στην παράδοση της Ανατολικής Θράκης στην… τουρκική χωροφυλακή! Της Ανατολικής Θράκης, μιας περιοχής, την οποία εάν κατείχε η Ελλάδα θα μπορούσε σήμερα να είναι μία χώρα 20.000.000 και συγκυρίαρχος στην ουσία των στενών. Για όσους δεν το ξέρουν, το ότι δεν μπορούσε να κρατηθεί το μέτωπο στην Ασία είχε γίνει πλέον αντιληπτό και για τον λόγο αυτό είχαν μεταφερθεί μεραρχίες στην Θράκη, προκειμένου αυτή να μείνει ελεύθερη και επιπλέον να ασκηθεί πίεση προς τις μεγάλες δυνάμεις με μία ενδεχόμενη κατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως. Αυτά όμως δεν τα λένε…

Αύγουστος του 1964

«Αγία Τηλλυρία, και πώς να ιχνογραφήσω τη μορφή σου, πώς να σου ιστορήσω εικόνισμα, πώς να σε ζωγραφίσω; Που δεν έχεις, καημένη μου, άλλο από μαυρίλα και θάνατο. Αύγουστος μήνας, μήνας και φωτιά, φωτιά και θάνατος…» Σπύρος Παπαγεωργίου

Αύγουστος ήτανε και το 1964 όταν οι Τούρκοι θέλησαν να κάνουν απόβαση στην Κύπρο και τότε δεν υπήρχε χούντα, που δήθεν έφταιγε και φταίει για όλα… Μάχες ηρωικές έλαβαν χώρα στην μαρτυρική μεγαλόνησο των Ελλήνων και από τις μάχες αυτές είναι εμπνευσμένος και ο στίχος που υπάρχει στην κορυφή αυτού του κειμένου. Πρωταγωνιστής στις μάχες αυτές ο Στρατηγός Νικόλαος Ντερτιλής, ο οποίος έριξε τους Τούρκους στην Θάλασσα και σήμερα βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού…

Αύγουστος του 1974

Μετά την τουρκική εισβολή οι δυνάμεις του Αττίλα κατ’ ουσίαν καθηλώνονται και ξεκινά η περίοδος της περίφημης ανακωχής, η οποία σκοπό δεν είχε άλλο από την συμπλήρωση της προδοσίας και την αναδιοργάνωση των τουρκικών δυνάμεων για την τελική τους προέλαση με τον Αττίλα 2! Τρεις μόλις ημέρες πριν τον Αττίλα 2 η κυβέρνηση της μεταπολιτεύσεως, η οποία είχε κάνει την «ανακωχή», ζητά την απομάκρυνση όλων των στρατιωτικών μονάδων από την περιοχή του Λεκανοπεδίου Αττικής και στις 14 Αυγούστου αρχίζει ο Αττίλας 2, που οδήγησε τους Τούρκους στη σημερινή θέση ισχύος που κατέχουν στην Κύπρο. Διαβάζουμε σχετικά:

«Το πρωί της 11ης Αυγούστου (1974) επληροφορούμην ότι δυνάμεις ελεγχόμεναι από τον Ιωαννίδην επρόκειτο το βράδυ της ιδίας ημέρας να επιχειρήσουν πραξικόπημα (…). Είπον εις τους αρχηγούς των Επιτελείων ότι είναι ζήτημα αξιοπρεπείας και δι’ εμέ και δι’ αυτούς να εξουδετερώσουν εντός της ημέρας τα καρκινώματα αυτά ή άλλως να παραιτηθούν. Τους έταξα προθεσμίαν έως τας 2 μ.μ. διά να μου είπουν εάν αναλαμβάνουν ή όχι την ευθύνην αυτήν και τους εδήλωσα ότι εάν δεν συνεμορφώνοντο θα ήμην υποχρεωμένος ή να παραιτηθώ ή να καλέσω εντός της ημέρας τον λαόν εις την Πλατείαν Συντάγματος και να ζητήσω από αυτόν να κάμει αυτό που εκείνοι θα ηρνούντο ή δεν θα ηδύναντο να μου εξασφαλίσουν -δηλαδή να εξουδετερώσει τους συνωμοτούντας κατά της κυβερνήσεως και του λαού» («Αρχείο Καραμανλή», τ. 8ος, σ. 68).

Τελικά οι «ύποπτες» μονάδες μεταφέρθηκαν αυθημερόν εκτός Αθήνας και ο Αττίλας 2 προέλασε ανενόχλητος και με τον Καραμανλή και τον Αβέρωφ να λένε το «Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ»

Αύγουστος του 1996

Τον Αύγουστο του 1996, λίγους μόνο μήνες μετά από τα δραματικά γεγονότα στα Ίμια, η οποία άνοιξε το κεφάλαιο Αιγαίο και γκρίζες ζώνες, ο Ελληνισμός παγώνει και συγκλονίζεται από την ηρωική θυσία δύο Παλληκαριών στην Κύπρο μας. Ήτανε Αύγουστος όταν ο Τάσος Ισαάκ άφησε την τελευταία του πνοή εκεί στην πράσινη γραμμή, δολοφονούμενος με τρόπο βάρβαρο και εγκληματικό από Τούρκους μπροστά στα μάτια των υποκριτών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Όμως η σκηνή που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη καρδιά κάθε Αληθινού Έλληνα, είναι η εικόνα του παλληκαριού με το τσιγάρο στο στόμα να πεθαίνει προσπαθώντας να κατεβάσει την τουρκική σημαία και να περνά στην αθανασία «θανάτω θάνατον πατήσας».

Ελλάδα 2011

Αύγουστος και τώρα και το αιώνιο πνεύμα της Φυλής μας καλεί να σταθούμε όρθιοι ανάμεσα σε ερείπια με ψηλά τις Σημαίες και έχοντας δίπλα μας ραγιάδες και προσκυνημένους και κάποιους ουτιδανούς να κρίνουν το μέλλον του Γένους μας, εκτελώντας συμβόλαιο θανάτου αυτού του ίδιου του Έθνους! Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ζούμε στην χώρα που εξόρισε τον Αριστείδη επειδή ήταν Δίκαιος! Στην χώρα όπου ο νικητής της Σαλαμίνας Θεμιστοκλής πέθανε στην εξορία και ο νικητής των Πλαταιών Παυσανίας εκτελέστηκε σαν προδότης! Τα γνωρίζουμε όλα αυτά και με πλήρη επίγνωση του σκληρού πολέμου που δεχόμαστε προχωρούμε ταγμένοι προς ένα μεγάλο σκοπό: Στη Νίκη της Εθνικιστικής Ιδέας για μία Νέα Μεγάλη και Ελεύθερη Ελλάδα!

Ο ΣΑΛΠΙΓΚΤΗΣ
Στερνός απ’ όλους δούπησε κι ο σαλπιγκτής στο χώμα.

Της σάλπιγγας του ο αντίπαλος δεν είχε σβήσει ακόμα.

Της Μικρασίας ξετρέχοντας τα πλάτη πέρα ως πέρα

πότε αντηχούσε σα λυγμός και πότε σα φοβέρα.

Άθαφτος λιώνει ο σαλπιγκτής μεσ’ τις βροχές. Παρέκει

η σκουριασμένη σάλπιγγα πιστά του παραστέκει.

Με του χιονιού το σάβανο τους σκέπασε ο χειμώνας

κι ήταν βαρύς σαν κόλαση, μεγάλος σαν αιώνας.

Μα τι κι αν ήρθε η άνοιξη; Μέσα στο νέο χορτάρι

δε φαίνεται ούτε σάλπιγγα, ούτε σκεβρό κουφάρι.

Μόνο από νύχτα σε νυχτιά βγαίνει το φάντασμά του

και ψάχνει στα χαμόκλαδα να βρεί τη σάλπιγγά του.

Μην αποκάμεις, Σαλπιγκτή, και μη λιγοπιστήσεις!

Χιλιάδες νύχτες θα διαβούν, νύχτες σιγής και φρίκης.

Μα θα ‘ρθει, θά ‘ρθει ένα πρωί που εσύ θα τους χτυπήσεις

με την παλιά σου σάλπιγγα τους νέους σκοπούς της Νίκης!

Αθάνας Γ.

Πηγή: Χρυσή Αυγή